My future... I don't know about my future but I know about my dream.
คุณก็คิดเหมือนกันใช่ไหม จะใครที่ล่วงรู้อนาคตได้ จะมีใครรู้ว่าอนาคตของตนนั้นจะเป็นเช่นไร แต่สิ่งที่เรารู้ คือ
...ความ ฝัน ความต้องการของจิตใจ
ตอนนี้ชีวิตเหมือนกำลังหาทางออก พบแสงสว่างให้กับตัวเอง แต่ไม่รู้ว่าแสงดวงนี้ จะยังคงส่องสว่างให้กับเราอีกนานเท่าไหร่
แต่ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ คำว่าท้อ ถอย ไม่เคยอยู่ในมันสมอง
อนาคตคุณอยากเป็นอะไร เป้นคำถามที่ง่ายนะ แต่บางครั้งเราก็หาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ แต่วันนี้ ฉันรู้แล้ว นั่นคือ การเดินทางบนเส้นทางของโลกแห่งจินตนาการ การเป็นนักโฆษณา นั่นเอง แต่จะใครรู้บ้างมั้ยว่ามันยากเย็นสักเพียงใด ใครๆต่างดูถูก ต่างดูแคลน แต่ถ้าคุณได้มาลองสัมผัส แล้วคุณจะรู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ คุณจะได้สัมผัสในสิ่งที่คุณยังไม่เคยลอง แล้วคุณจะรู้ว่านรกนั้นมีจริง
โธ่ !!! เด็กนิเทด กระจอกวะ คุณก็คงเคยได้ยินประโยคนี้มาบ้าง คุณรู้สึกอย่างไร ฉันบอกได้คำเดียวว่ามันเจ็บ มันเจ็บจิ๊ดที่หัวใจเลย ดูเหมือนเวอร์ แต่นั่นเป็นความจริงใครจะไปรู้ สักวันนึงเด็กนิเทดที่คุณเคยดูถูก อาจจะกลายเป็นคนสำคัญของโลกก้ได้ จริงมะ
ฉันฝัน ฉันอยากทำงานเบื้องหลัง อยากอยู่เบื้องหลังที่ทุกคนปรบมือ ให้ความชื่นชอบ ตอนแรก กลัว กลัวมากๆๆเลยที่เดียว แล้วก้รู้สึกไม่ค่อยดีด้วยที่เลือกนิเทด เพราะคนอื่นเขาเลือกคณะอื่น เอกอื่น ฉันบอกได้เลยว่า ถึงแม้มันจะแตกต่างกันเช่นไร แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนและมีค่าที่สุด คือ การเลือกเส้นทางที่ตัวเองชอบ และรักที่จะทำ ใครจะพูดอย่างไร จะทำอย่างไร ไม่สำคัญ ปล่อยเขาไป มันยังไม่ถึงวันของเราสักหน่อย เรายังไม่ตายสักหน่อย เพียงแต่เราต้องรอ รอคอยเวลา และโอกาส แต่มิใช่เพียงรอ เราต้องค้นหา เสาะแสวงหาแนวทางที่จะทำให้เราได้รับประสบการณ์ด้วย
(...ตอนนี้อยู่ปี 1 เฮ้อ รู้สึกเหนื่อยกว่าตอนอยู่มอปลายเยอะเลย เรียนหนักกว่าเดิม แต่ก็ชอบนะ)
มีอยุ่ครั้งหนึ่ง อาจารย์ให้พวกเราได้ไปเปิดหุเปิดตา เกี่ยวกับงานเบื้องหลัง ว่าเขาทำงานกันอย่างไร จะถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึก มุมกล้อง ให้ผู้ชมได้อย่างไร ตื่นเต้น ดีไจมาก พอไปถึง และได้เห็นการทำงานของพวกพี่ๆเขาก็รู้ถึงความยากลำบาก ความอดทน การแข่งขันกับเวลา อีกทั้งการไปครั้งนั้นเป็นการอัดเทปของการประกวดเต้น ฉันยิ่งชอบใหญ่ เมื่อทุกอย่างดำเนินการมาเสร้จสิ้น สมบูรณ์แล้ว โอ้โฮ้...นี่แหละ คือ สิ่งที่ฉันอยากจะเป็น อยากจะทำ มันตอบคำถามที่อยุ่ในใจไดอย่างทะลุปรุโปร่ง ถึงมันจะยาก แต่ก็ชอบ ฉันทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง แต่เราสามารถที่จะเรียนรู้ได้นี่เนาะ คนเราไม่ได้เกิดมาเป็นทุกอย่าง ทุกอย่างต้องเกิดจาการเรียนรุ้ทั้งนั้น
...ทุกคนต้องเริ่มนับ 1 กันทุกคน ... จริงมะ
อะไรๆมันก็ไม่ยากหรอก หากเราตั้งใจจริง ตั้งใจทำ ถึงแม้จะมีอุปสรรค แต่เราก็ต้องฟันฝ่าต่อสู้ กับอุปสรรคนั้นให้ได้
...หากตอนนี้มีคนมาถามว่าอนาคตจะเป็นอะไร ถ้าบอกว่า อนาคตฉันอยากจะเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ โอกาสของการเปลี่ยนแปลงก็จะมีอยุ่สูง แต่ฉันจะบอกว่า ฉันนี่แหละ นักโฆษณา ฉันนี่แหละ คือคนที่จะทำงานเบื้องหลัง ฉันนี่แหละ...
ใครจะว่ายังไงก็ช่าง ทำไมหละ ก็ฉันเป็นฉัน ใครจะทำอะไรเราได้ จริงมะ เราต้องกล้าที่จะอยู่นอกกรอบ แต่ไม่เบียดเบียนใคร ไม่หนักหัวกบาลใคร
อย่าเอาความกลัวมาปิดกั้นสิ่งที่ดีๆ ที่กำลังจะเข้ามาในชีวิต ฉันตะรอคอยวัน วันที่ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันรัก...
ฉันนี่แหละ...นักนิเทศศาสตร์
I know... I know my self.
คุณก็คิดเหมือนกันใช่ไหม จะใครที่ล่วงรู้อนาคตได้ จะมีใครรู้ว่าอนาคตของตนนั้นจะเป็นเช่นไร แต่สิ่งที่เรารู้ คือ
...ความ ฝัน ความต้องการของจิตใจ
ตอนนี้ชีวิตเหมือนกำลังหาทางออก พบแสงสว่างให้กับตัวเอง แต่ไม่รู้ว่าแสงดวงนี้ จะยังคงส่องสว่างให้กับเราอีกนานเท่าไหร่
แต่ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ คำว่าท้อ ถอย ไม่เคยอยู่ในมันสมอง
อนาคตคุณอยากเป็นอะไร เป้นคำถามที่ง่ายนะ แต่บางครั้งเราก็หาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ แต่วันนี้ ฉันรู้แล้ว นั่นคือ การเดินทางบนเส้นทางของโลกแห่งจินตนาการ การเป็นนักโฆษณา นั่นเอง แต่จะใครรู้บ้างมั้ยว่ามันยากเย็นสักเพียงใด ใครๆต่างดูถูก ต่างดูแคลน แต่ถ้าคุณได้มาลองสัมผัส แล้วคุณจะรู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ คุณจะได้สัมผัสในสิ่งที่คุณยังไม่เคยลอง แล้วคุณจะรู้ว่านรกนั้นมีจริง
โธ่ !!! เด็กนิเทด กระจอกวะ คุณก็คงเคยได้ยินประโยคนี้มาบ้าง คุณรู้สึกอย่างไร ฉันบอกได้คำเดียวว่ามันเจ็บ มันเจ็บจิ๊ดที่หัวใจเลย ดูเหมือนเวอร์ แต่นั่นเป็นความจริงใครจะไปรู้ สักวันนึงเด็กนิเทดที่คุณเคยดูถูก อาจจะกลายเป็นคนสำคัญของโลกก้ได้ จริงมะ
ฉันฝัน ฉันอยากทำงานเบื้องหลัง อยากอยู่เบื้องหลังที่ทุกคนปรบมือ ให้ความชื่นชอบ ตอนแรก กลัว กลัวมากๆๆเลยที่เดียว แล้วก้รู้สึกไม่ค่อยดีด้วยที่เลือกนิเทด เพราะคนอื่นเขาเลือกคณะอื่น เอกอื่น ฉันบอกได้เลยว่า ถึงแม้มันจะแตกต่างกันเช่นไร แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนและมีค่าที่สุด คือ การเลือกเส้นทางที่ตัวเองชอบ และรักที่จะทำ ใครจะพูดอย่างไร จะทำอย่างไร ไม่สำคัญ ปล่อยเขาไป มันยังไม่ถึงวันของเราสักหน่อย เรายังไม่ตายสักหน่อย เพียงแต่เราต้องรอ รอคอยเวลา และโอกาส แต่มิใช่เพียงรอ เราต้องค้นหา เสาะแสวงหาแนวทางที่จะทำให้เราได้รับประสบการณ์ด้วย
(...ตอนนี้อยู่ปี 1 เฮ้อ รู้สึกเหนื่อยกว่าตอนอยู่มอปลายเยอะเลย เรียนหนักกว่าเดิม แต่ก็ชอบนะ)
มีอยุ่ครั้งหนึ่ง อาจารย์ให้พวกเราได้ไปเปิดหุเปิดตา เกี่ยวกับงานเบื้องหลัง ว่าเขาทำงานกันอย่างไร จะถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึก มุมกล้อง ให้ผู้ชมได้อย่างไร ตื่นเต้น ดีไจมาก พอไปถึง และได้เห็นการทำงานของพวกพี่ๆเขาก็รู้ถึงความยากลำบาก ความอดทน การแข่งขันกับเวลา อีกทั้งการไปครั้งนั้นเป็นการอัดเทปของการประกวดเต้น ฉันยิ่งชอบใหญ่ เมื่อทุกอย่างดำเนินการมาเสร้จสิ้น สมบูรณ์แล้ว โอ้โฮ้...นี่แหละ คือ สิ่งที่ฉันอยากจะเป็น อยากจะทำ มันตอบคำถามที่อยุ่ในใจไดอย่างทะลุปรุโปร่ง ถึงมันจะยาก แต่ก็ชอบ ฉันทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง แต่เราสามารถที่จะเรียนรู้ได้นี่เนาะ คนเราไม่ได้เกิดมาเป็นทุกอย่าง ทุกอย่างต้องเกิดจาการเรียนรุ้ทั้งนั้น
...ทุกคนต้องเริ่มนับ 1 กันทุกคน ... จริงมะ
อะไรๆมันก็ไม่ยากหรอก หากเราตั้งใจจริง ตั้งใจทำ ถึงแม้จะมีอุปสรรค แต่เราก็ต้องฟันฝ่าต่อสู้ กับอุปสรรคนั้นให้ได้
...หากตอนนี้มีคนมาถามว่าอนาคตจะเป็นอะไร ถ้าบอกว่า อนาคตฉันอยากจะเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ โอกาสของการเปลี่ยนแปลงก็จะมีอยุ่สูง แต่ฉันจะบอกว่า ฉันนี่แหละ นักโฆษณา ฉันนี่แหละ คือคนที่จะทำงานเบื้องหลัง ฉันนี่แหละ...
ใครจะว่ายังไงก็ช่าง ทำไมหละ ก็ฉันเป็นฉัน ใครจะทำอะไรเราได้ จริงมะ เราต้องกล้าที่จะอยู่นอกกรอบ แต่ไม่เบียดเบียนใคร ไม่หนักหัวกบาลใคร
อย่าเอาความกลัวมาปิดกั้นสิ่งที่ดีๆ ที่กำลังจะเข้ามาในชีวิต ฉันตะรอคอยวัน วันที่ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันรัก...
ฉันนี่แหละ...นักนิเทศศาสตร์
I know... I know my self.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น